Os alumnos de segundo curso de educación secundaria (grupo D) do Instituto de Poio (Pontevedra) fixeron unha exposición no centro pola que pretendían denunciar a fame no mundo. Eles escolleron as fotografías e lles puxeron título. O de menos é se algunha está trucada ou é un montaxe; o máis importante é a sensibilidade que demostraron ante un problema crucial da humanidade.
 |
| Comer de todo non é o mellor |
|
|
 |
| Sorberei ata a última gota |
 |
| A medida da fame |
Segundo a ONU uns 800 millóns de persoas no mundo pasan fame, outros moitos seres humanos están desnutridos, sendo vítimas de enfermidades con moita facilitade. O mundo desenvolvido non fai todo o que está na sua man para combater isto; os dirixentes do mundo empobrecido non fan todo o que está na súa man. É necesario seguir denunciando esta inxustiza.
 |
| Inanición extrema |
 |
| Non teño dereito a queixarme |
 |
| A morte acecha |
Os alumnos participantes fomos Noelia Blanco, Shaira Castro, Ámbar Cruz, Marcelo Alix, Elvira Fernández, Diego González, Saúl Martínez, Alexandre Noya, Itzíar Pazos, Aarón Péreez, Aarón Portela, Enzo Ramírez, Brais Rey e Marcelino Rial.
UN DESTINO.
ResponderEliminarque los investigadores,
fisicos y quimicos puedan decir algo que esté cerca de una solución. Que el gobierno en el ámbito internacional en sus actuaciones es una gran mentira.
Que los especialistas e investigadores suministren a los medicos-voluntarios de unos programas y dinero para traer estas razas discriminadas y olvidadas en los paises de sequía donde no se puede sobrevivir. Todos nosotros con una fecha para morir. Es el apocalipsis y vamos respirando a ratos.